Szanowna Pani Minister, z recenzji rządowego programu polityki prorodzinnej omawianego w ramach konsultacji społecznych
Szanowna Pani Minister, z recenzji rządowego programu polityki prorodzinnej omawianego w ramach konsultacji społecznych wynika, że przedstawiona w Programie diagnoza sytuacji społecznej, ekonomicznej i demograficznej jest wyraźnie nieadekwatna do proponowanych rozwiązań. Tak twierdzi m.in.: Polska Federacja Ruchów Obrony Życia, Forum Kobiet Polskich, Fundacja ˝Głos dla Życia˝, Instytut Edukacji i Rodziny, Akademia Familijna, Instytut Studiów nad Rodziną UKSW, MaterCare Polska, Związek Dużych Rodzin ˝Trzy plus˝, Stowarzyszenie Edukacja i Media oraz Liga Małżeństwo Małżeństwu. Jako największe mankamenty programu zostały wymienione brak spójnych, przyjaznych rodzinom - zwłaszcza wielodzietnym - propozycji rozwiązań podatkowych, a także obligatoryjne finansowanie przez państwo sieci żłobków i przedszkoli przy braku dofinansowania rodzin decydujących się na wychowywanie dziecka w domu. Proponowane w drugiej części rozwiązania podatkowe są daleko niewystarczające. Proponuje się symboliczne kwoty. Wynika z nich, że dopiero po siedmiu latach miałoby to przynieść realną pomoc materialną. Z programu polityki prorodzinnej wynika, że budżet państwa miałby przeznaczyć około 1,5 mld zł na realizację wszystkich zapisanych w nim pomysłów. Środki te należałoby inaczej rozdysponować, to znaczy rozpocząć pomoc od rodzin, które wychowują najwięcej dzieci, wtedy ta pomoc będzie faktycznie odczuwalna. Pieniądze powinny bezpośrednio trafiać do rodziny, ponieważ to rodziny najlepiej wiedzą, jak te środki spożytkować. Trzecia część rządowego programu stanowi raczej odzwierciedlenie błędnej idei, że to urzędnik lepiej wie, jak pomóc rodzinie. Program przewiduje bowiem organizację bezpłatnych żłobków i przedszkoli, aby promować pracę kobiet. Tymczasem pieniądze te powinny pójść do rodzin, a nie na utrzymanie aparatu biurokratycznego. Trzecia część programu wyraźnie ukierunkowana jest na to, że kobiety koniecznie powinny pracować. Natomiast polska polityka prorodzinna powinna być wyraźnie nastawiona na rodzinę. Niepokój wzbudza to, że program zachęca rodziców do pracy poza domem, w zamian za co dzieci miałyby spędzać czas w przedszkolach czy żłobkach. Tymczasem wiadomo, iż najlepszym środowiskiem dla rozwoju dziecka jest rodzina i dom. Założenia te dyskryminują tę część społeczeństwa, która w innym świetle niż ministerstwo pracy widzi rolę rodziców w wychowaniu dzieci. Zaproponowane w programie monitorowanie losów dziecka od urodzenia do pełnoletności jest niepotrzebną ingerencją w życie prywatne obywateli. Program nie zawiera jednoznacznych i spójnych propozycji podatkowych dla rodzin wielodzietnych. Wadliwa jest zwłaszcza ta część Programu, która deklaruje wprowadzenie kwoty wolnej od podatku dochodowego w wysokości około 3000 zł na każde dziecko, a jednocześnie proponuje wprowadzenie (i to stopniowe) symbolicznej ulgi podatkowej w kwocie 200 zł, a nie kwoty wolnej. Sprzeczność Programu w tym newralgicznym punkcie może wskazywać, iż Rząd wbrew deklaracjom nie zamierza zaprzestać polityki nierównego traktowania rodzin wielodzietnych, które ponoszą nieproporcjonalnie duże ciężary finansowe związane z kształceniem i wychowaniem dzieci. Program dyskryminuje de facto osoby wychowujące dzieci względem tych nieposiadających dzieci, co jest niezgodne z konstytucyjną zasadą równości wobec ciężarów publicznych. Do zniesienia dyskryminujących rozwiązań podatkowych konieczne jest przyznanie każdemu podatnikowi wychowującemu dzieci prawa do kwoty wolnej od podatku dochodowego równej co do wysokości z tą, która przysługuje każdemu podatnikowi, tzn. około 3000 złotych.
Wobec powyższego pytam Panią Minister:
1. Czy w programie znajdą się bardziej spójne, przyjazne rodzinom - zwłaszcza wielodzietnym - propozycje rozwiązań podatkowych?
2. Dlaczego w programie brak jest dofinansowania rodzin decydujących się na wychowywanie dziecka w domu?
3. Dlaczego program nic nie proponuje rodzicom, którzy zechcieliby zostać w domu?
Poseł Anna Sobecka
Toruń, dnia 8 maja 2007 r.